Είχαμε προσαρμοσθεί σε ήπιους ρυθμούς αλλαγής και ξαφνικά ήρθαμε αντιμέτωποι με τα μνημόνια, τις μεταρρυθμίσεις, τις περικοπές, τις μειώσεις, τις ελλείψεις και τις παραλείψεις. «Ενός κακού μύρια έπονται»! Αυτό δεν το αποφύγαμε, αφού η «ιστορία» με τα μνημόνια και τους τροϊκανούς ξετυλίχθηκε με ταχείς ρυθμούς ανατροπών επί πάντων και παντός.

Γράφει η Φ. Βλαχοπούλου

Ελλάδα

  «Κράτος είναι αυτό;» Το άκουσα πρωϊνιάτικα Παρασκευή καθ’ οδόν, από το στόμα ηλικιωμένου, ο οποίος μονολόγησε για λίγο σιωπηλά αλλά τον καημό του τον έβγαλε δυνατά με το πιο συνήθες ερώτημα, που εκφράζεται από το στόμα  των περισσοτέρων πολιτών καθημερινά και αδιαλείπτως. «Κράτος είναι αυτό;» Από που να αρχίσουμε και που να τελειώσουμε, απαριθμώντας τα «συστατικά» διαλύσεως του κράτους, έτσι όπως το γνωρίζαμε και το ζούσαμε; Προμνημονιακά βέβαια. Δεν μπορούμε να ισχυριστούμε πως ήταν ένα τέλειο κράτος, αλλά και με τα στραβά του είχαμε μάθει να ζούμε.

Είχαμε προσαρμοσθεί σε ήπιους ρυθμούς αλλαγής και ξαφνικά ήρθαμε αντιμέτωποι με τα μνημόνια, τις μεταρρυθμίσεις, τις περικοπές, τις μειώσεις, τις ελλείψεις και τις παραλείψεις. «Ενός κακού μύρια έπονται»! Αυτό δεν το αποφύγαμε, αφού η «ιστορία» με τα μνημόνια και τους τροϊκανούς ξετυλίχθηκε με ταχείς ρυθμούς ανατροπών επί πάντων και παντός. Οι ανατροπές αυτές μόνο για καλό δεν ήταν. Αντιθέτως οδήγησαν την χώρα σε αποσύνθεση και τους πολίτες σε εξαθλίωση! Ποιος περήφανος Έλληνας μπορεί να το χωνέψει αυτό. Το μόνο που «σαλεύει» και δείχνει πως κάτι γίνεται, είναι το ξεμπρόστιασμα ορισμένων σκανδάλων και οι δια του νόμου χειρισμοί τους. Όχι δεν είναι μικρό πράγμα, αλλά την δεδομένη στιγμή δεν θα αποφέρει τα κέρδη που οι ένοχοι προσπορίστηκαν έως τώρα. Η χώρα χρειάζεται ρευστό και μάλιστα δικό της. Όχι χρήμα δανεικό. Τι να τα κάνει τα ακίνητα πολυτελείας που έρχονται στα χέρια της από δημεύσεις, καθώς και άλλα περιουσιακά στοιχεία των ενόχων που διαπιστωμένα κατηγορούνται για παράνομη κατοχή χρημάτων. Εδώ δεν αξιοποιούνται τα ήδη υπάρχοντα ακίνητα, που βρίσκονται στην ιδιοκτησία του δημοσίου. Προτιμούν να νοικιάζουν από ιδιώτες, πληρώνοντας χιλιάδες ευρώ, για να στεγάσουν τις υπηρεσίες του παρά να εκμεταλλευθούν τα… υπάρχοντα του, ελαφρύνοντας το ελληνικό δημόσιο κατά πολύ από τα βάρη. Κράτος «είναι αυτό;». Να βρίσκεται σε έξαρση του φαινομένου ξηλώματος, ακόμη και των σωστών λειτουργιών που σχεδόν εξυπηρετούσαν όλους τους πολίτες; Δεν άφησαν τίποτα στάσιμο, παρά με την δικαιολογία περί απαιτήσεων της τρόϊκας, μειώνουν τις δαπάνες στην υγεία και στην παιδεία. Πολλοί από τους πολίτες μιλούν για «ψεκασμούς». Ψεκασμούς εξ ουρανού, που μας ναρκώνουν για να μην αντιδρούμε και να καταπίνουμε ότι η κυβέρνηση μας «σερβίρει».

Μόνο αυτό δεν συμβαίνει. Μήπως ψεκάζονται άλλοι και δεν καταλαβαίνουν τίποτα; Δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει στην χώρα, πως ζουν οι πολίτες, αν ζουν, πως παρανοούν και οδηγούνται στο παραμιλητό ακόμη και στον ξύπνιο τους; Μετά τα τελευταία γεγονότα στις Σκουριές και στην Ιερισσό, φαίνεται πως οι αρμόδιοι υπουργοί έχασαν τον «μπούσουλα». Με σπασμωδικές κινήσεις επεμβαίνουν εκεί όπου δεν δει. Και να θέλουμε δεν μπορούμε να ταχθούμε υπέρ της αστυνομίας και των χημικών που έριξαν ακόμη και στο σχολείο. Έχουν μπερδέψει τους τρομοκράτες, τους αναρχικούς, τις διαδηλώσεις, τις πορείες κ.λ.π. Γι’ αυτό και βλέπουμε «θολούρα» στην ατμόσφαιρα πρέπει  δεν πρέπει. Απ’ όλα διαθέτει η χώρα. Λειτουργεί με αλαλούμ και ότι προλάβουν παίρνουν. Φραγμός σε τίποτα και για τίποτα. Κι όλα αυτά τα θεωρούν συγκρότηση του κράτους, μέσα από μεταρρυθμίσεις και αναγκαιότητες, αλλά μακράν των πολιτών, των οποίων ο ρόλος περιορίζεται στο να σηκώνουν βάρη.

Εδώ Γράφετε τα σχόλια σας